Blog ni dratbu

By:The Smiths

Shyness is nice, and
Shyness can stop you
From doing all the things in life
You’d like to

Shyness is nice, and
Shyness can stop you
From doing all the things in life
You’d like to

So, if there’s something you’d like to try
If there’s something you’d like to try
ASK ME - I WON’T SAY "NO" - HOW COULD I ?

Coyness is nice, and
Coyness can stop you
From saying all the things in
Life you’d like to

So, if there’s something you’d like to try
If there’s something you’d like to try
ASK ME - I WON’T SAY "NO" - HOW COULD I ?

Spending warm Summer days indoors
Writing frightening verse
To a buck-toothed girl in Luxembourg

ASK ME, ASK ME, ASK ME
ASK ME, ASK ME, ASK ME

Because if it’s not Love
Then it’s the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb
That will bring us together

Nature is a language - can’t you read ?
Nature is a language - can’t you read ?

SO … ASK ME, ASK ME, ASK ME
ASK ME, ASK ME, ASK ME

Because if it’s not Love
Then it’s the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb
That will bring us together

If it’s not Love
Then it’s the Bomb
Then it’s the Bomb
That will bring us together

SO … ASK ME, ASK ME, ASK ME
ASK ME, ASK ME, ASK ME

Gumising ng maaga, medyo hirap pang bumangon
Deretso sa upuang jethro, umupo at sabay idlip ng konti habang may bumabagsak
Alis na at baka ka maantala, maraming umuuwi at baka masikip ang kalsada
Walang tagas ng langis, ayos ang tubig at iba pa
Medyo gutom ng konti, ayos lang at may libreng chicha mamya

Maraming binabalak, sana lahat maging maayos
Hindi ako nawawalan ng pag-asa, basta alam ko ito ang tama
Maraming hirap na pinagdaanan, pero ayos lang masaya naman
Hindi importante ang dilaw, ang importante may tuldok na ngiti

May mga importanteng bagay akong nakakalimutan
Bagay na makapag-bibigay ng walang katapusang liwanag at saya
Ito yata dapat ang pinaghahandaan ko muna, bago ko simulan ang iba
Hindi ko maintindihan kung bakit parating nawawala sa aking isipan

Sana hindi Nya ko makalimutan, kahit na madalas syang wala sa aking sintido
Lagi na lang akong humihingi ng tawad, nangangako na kakalimutan ang kaliwa’t kanan
Deretso lang parati, ang dapat kong puntahan
Hindi ko alam kung bakit sumasalungat

Sana tama na lang lahat, lagi akong nalilito
Nawawala sa tamang direksyon, sa lugar na alam ko naman dapat
Nasa harap ko na, pero parang ang hirap kunin at hawakan
Ganito ba talaga to, may iba kayang nakaka-alam?

Ang mahirap pilit na pinadadali, ang madali ginagawang mahirap
Sumasakit na ulo ko, parehong ulo —hehehe
Dapat ko ng tapusin at medyo malapit na
Mahahanap rin kita, kahit nahihirapan ako sa iyong TALINGHAGA

(I’ve been enjoying this song for almost a decade now, hope you like it also…nice lyrics and voice, full of emotions…RIP Jeff)

Last Goodbye
By: Jeff Buckley

This is our last goodbye
I hate to feel the love between us die
But its over
Just hear this and then Ill go
You gave me more to live for
More than youll ever know

This is our last embrace
Must I dream and always see your face
Why cant we overcome this wall
Well, maybe its just because I didnt know you at all

Kiss me, please kiss me
But kiss me out of desire, babe, and not consolation
You know it makes me so angry cause I know that in time
Ill only make you cry, this is our last goodbye

Did you say no, this cant happen to me,
And did you rush to the phone to call
Was there a voice unkind in the back of your mind
Saying maybe you didnt know him at all
You didnt know him at all, oh, you didnt know

Well, the bells out in the church tower chime
Burning clues into this heart of mine
Thinking so hard on her soft eyes and the memories
Offer signs that its over… its over

I took my love, I took it down
I climbed a mountain and I turned around
and I saw my reflection in the snow covered hills
’til the landslide brought it down

Oh, mirror in the sky, what is love?
Can the child within my heart rise above?
Can I sail through the changing ocean tides?
Can I handle the seasons of my life?

Well, I’ve been afraid of changing cause I’ve,
built my life around you
But time makes you bolder,
even children get older
And I’m getting older, too

Well, I’ve been afraid of changing cause I’ve,
built my life around you
Time makes you bolder,
even children get older
And I’m getting older, too
I get older, too

I took my love and took it down
I climbed a mountain, I turned around
and if you see my reflection in the snow covered hills
The landslide brought it down
The landslide brought it down

January 2007

Nakita ko ulit mag jamming ang razorback at wolfgang….pinaka malupit na banda sa pinas…isang magandang simula ng taon…naalala ko tuloy nung mga mahigit na sampung taon na ang nakaraan…club dredd yata yun sa edsa una kong nakitang tumogtog ang razorback…studyante pa lang ako nun kaya medyo tipid ang paginom ng beer at pagorder ng pulutan…sarap sariwain ng mga panahon na yun….wala kang ibang iniisip kundi magsaya kasama ng barkada…walang pinoproblema, lahat kusang dumarating…

February-April

Wala na kong maalalang magandang bagay na nangyari sakin dito…wala ng matinding rak en roll na sumunod…lahat sablay…trabaho, challenging…maraming bago…luma na nagiging bago, bago na nagiging luma…

Konting lakad na lang kaya? gaano na kaya ako kalayo?

Hindi ko pa tapos isulat ang lathalang ito…paki-abangan na lang po at iyong asahan…maraming salamat…

Maraming bagay na lumampas, Mga bagay na dapat ginawa ko dati…May panahon pa naman para gawin ko yung bagay na yun…pero sayang ang mga nakalipas na araw, lingo, buwan at taon…Mga panahon na dapat akong nagtatanim at ngayon sanay panahon na ng pag-aani…Mahalaga ang oras, kaya dapat gamitin sa wastong pamamaraan…Medyo nagkaroon ng konting pag-sisisi pero para saan pa kung mag-sisi…Hindi rin naman makakatulong… Ngayon ko nararamdaman ang malaking responsibilidad at simula kong nauunawaan kung bakit nangyayari ang mga bagay dati…Ngayon ko lang naunawaan kung bakit iba ang kilos ng mga tao sa paligid ko…kung meron lang sanang nagpaintindi sakin ng mga bagay na iyon, dapat sana hindi na pina-iral ang galit, inis at tampo…

Masaya at kuntento ako sa mga bagay na nangyayari sakin ngayon…nanduon ang direksyon na matagal ko ng hinahanap…bagay na magbibgay sakin ng lakas ng loob at tiwala sa sarili…kaalaman na magagamit sa pang araw-araw na pamumuhay…

…………….Itutuloy!!!

Ang isang organisasyon ay parang biyahe ng isang pampasaherong dyip…Meron dapat rutang sinusundan…alam kung saan ang pupuntahan…alisto at maingat dapat ang tsuper upang makaiwas sa disgrasya at ng hindi mapahamak ang mga pasahero…Kung walang direksyon na sinusundan ang tsuper, ligaw lahat ng pasaherong nakasakay…"kapag bulag ang uma-akay, bulag din ang inaakay"…

Lahat ay dapat nasa ayos…lahat ay iisa ang direksyon na pinupuntahan…hindi pwedeng iba-iba dahil iisa lang ang dyip na sinasakyan…kung gustong umiba ng direksyon…kelangan ng bumaba sa dyip, at sumakay sa dyip na may tamang direksyon…

Sa isang organisasyon, dapat may direksyon!!! dapat, bawat indibidwal ay alam ang kanyang gagawin upang mapasabay sa direksyon na yun…Malaki ang responsibilidad ng namumuno sa isang grupo…sya ang dapat nakakakita kung tama ba ang direksyon…hindi dapat natutulog, paano nya malalaman kung tama ang landas, kung parating tulog ang namumuno…Anong mararating ng isang grupo na parating tulog ang namumuno??? Dapat ang namumuno may tamang aksyon na ipinakikita upang maging magandang halimbawa sa kanyang mga nasasakop…

Anak ng teteng…

Dami talagang KUPAL dito sa opisina…

May mga nagdudunung dunungan…wala namang alam

Tsk tsk tsk…hay buhay…may hangganan din kayo…hehehe